Het bekendste symbool van Pinksteren is de duif. Die staat voor de heilige Geest, net als vuur en wind. Je ziet bij Pinksteren ook vaak de kleur rood en afbeeldingen van vlammen. Elk symbool laat een andere kant zien van wat christenen met dit feest vieren.
Met Pinksteren herdenken christenen dat de heilige Geest over de leerlingen van Jezus en andere gelovigen kwam. De symbolen verwijzen naar dat verhaal en naar de betekenis die gelovigen eraan geven.
De duif als symbool van Pinksteren
Een witte duif is een herkenbaar symbool van de heilige Geest. Je ziet de vogel bijvoorbeeld op kerkramen, kaarten en afbeeldingen voor Pinksteren. De duif wordt vaak met gespreide vleugels afgebeeld, soms boven mensen of samen met vlammen.
De band tussen de duif en de heilige Geest komt uit een ander Bijbelverhaal: bij de doop van Jezus daalt de Geest als een duif op hem neer. In het Pinksterverhaal zelf verschijnt geen duif. Toch is de vogel een bekend Pinkstersymbool geworden, omdat het feest draait om de heilige Geest.
Vuur en vlammen in het Pinksterverhaal
Vuur is een symbool dat wel direct uit het Pinksterverhaal komt. In het Bijbelboek Handelingen staat dat er iets verscheen wat op tongen van vuur leek. Die verspreidden zich en kwamen op de aanwezigen neer. Daarom worden op afbeeldingen vaak kleine vlammen boven de hoofden van mensen getekend.
De vlammen verwijzen naar de aanwezigheid van de heilige Geest. Vuur kan ook staan voor warmte, licht en enthousiasme. De mensen in het verhaal kregen de moed om over hun geloof te spreken en dat met anderen te delen.
Vlammen en de duif betekenen dus niet precies hetzelfde. De duif verwijst naar de heilige Geest zelf, terwijl de vlammen vooral herinneren aan de manier waarop diens komst in het Pinksterverhaal wordt beschreven.
Wind als teken van de heilige Geest
Ook wind hoort bij de symbolen van Pinksteren. Volgens het verhaal klonk er een geluid uit de hemel dat leek op een hevige wind. Dat geluid vulde het huis waar de gelovigen bij elkaar waren.
Wind kun je niet zien, maar je merkt wel wat die doet. Voor christenen is dat een beeld voor de werking van de heilige Geest: die is niet zichtbaar, maar kan mensen inspireren en in beweging brengen. De Bijbel beschrijft bij Pinksteren overigens een geluid als van wind, niet dat er een storm door het huis waaide.
Waarom rood bij Pinksteren hoort
Rood is in veel kerken de kleur van Pinksteren. Die kleur verwijst naar het vuur en naar de kracht en het enthousiasme die daarmee worden verbonden. Je kunt rood bijvoorbeeld terugzien in een kleed op de tafel voor in de kerk of in kleding die tijdens een kerkdienst wordt gedragen.
Zie je met Pinksteren een witte duif tegen een rode achtergrond, dan komen twee symbolen samen. De duif verwijst naar de heilige Geest en het rood naar het vuur uit het Pinksterverhaal.
